ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ
ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ ΣΤ’ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ 6ΟΥ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΗΜΕΡΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ-ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟ ΧΡΙΣΤΟ ΤΣΟΛΑΚΗ, ΟΜΟΤΙΜΟ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΘ.
Η ανθρώπινη και γεμάτη αγάπη
συζήτηση μεταξύ του παθιασμένου δασκάλου και των παιδιών δημοσιεύτηκε στη
σχολική εφημερίδα τους (τίτλος της, «Ο κόσμος στα μάτια των παιδιών») το Μάρτιο
του 2007.
Από αυτήν ακριβώς τη συνομιλία
παρατίθεται ένα απόσπασμα
Πώς είναι για σας ο καλός
δάσκαλος και πώς θα τον περιγράφατε;
Τον καλό τον δάσκαλο θα τον
περιέγραφα με μία λέξη: αγάπη. Αυτός που αγαπάει τα παιδιά και τη δουλειά του
είναι άριστος δάσκαλος, γιατί κάνει το καθετί για να προσφέρει στα παιδιά.
Αυτός ο δάσκαλος δεν κουράζεται, διότι τρέφεται με το πνεύμα της θυσίας. Θυσιάζεται
για τα παιδιά, για τη δουλειά του, και αυτό που κάνει τον τρέφει ψυχικά, τον
μεγαλώνει μέσα του και του δίνει μια ηθική ικανοποίηση. Στο καρπερό έδαφος της
αγάπης πέφτει ο σπόρος της γνώσης, και εκεί ριζώνει και φυλλουριάζει και
ανθίζει και καρπίζει. Όταν είσαι μέσα σε ένα σχολείο και έχεις ένα δάσκαλο
αυστηρό, τότε οι ψυχούλες των παιδιών σφίγγονται και δεν καρπίζει η γνώση. Όσο
σοφός κι αν είναι ο αυστηρός δάσκαλος, δεν μπορεί να μεταδώσει αυτή του τη
σοφία. Ο δάσκαλος ακόμα πρέπει να ανάβει τη σπίθα. Δεν είναι αυτός που θα
μεταγγίσει σοφία, γιατί το κεφάλι του παιδιού δεν είναι δοχείο για να το
γεμίσουμε με γνώσεις. Είναι σαν την εστία στο τζάκι, που περιμένει το σπίρτο
για να πάρει φωτιά. Λέει ο Τανκόρ, ένας ινδός ποιητής, από τους μεγαλύτερους:
«Το φύλλο γίνεται ανθός όταν αγαπάει. Ο ανθός γίνεται καρπός όταν η αγάπη
φτάσει στη λατρεία. Τα σκοτεινά σύννεφα του ουρανού γίνονται στολίδια του
ουρανού, όταν το δειλινό τα χαϊδέψει το φως της αγάπης του ήλιου». Εγώ, λοιπόν,
πιστεύω στο δάσκαλο της αγάπης με μια λέξη.
Πηγή:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.